SCENARIUSZE ZAJĘĆ DYDAKTYCZNYCH PRZYGOTOWANE I PRZEPROWADZONE PRZEZ NAUCZYCIELKĘ IRENĘ DŁUGOBORSKĄ

1. Łączenie drewna - rodzaje, zastosowanie ( zajęcia techniki prowadzone w klasie

IV z pokazem multimedialnym)

2. I ty możesz tworzyć piękno. Wykonanie serwetki pod nakrycie haftem krzyżykowym

(część I – zajęcia w świetlicy)

3. Odmierzanie, cięcie, łączenie kartonu i bibuły – „Słoneczny kapelusz”- zajęcia koła

plastycznego w klasach młodszych

4. Mój Straszek – różne techniki malarskie na podst. opowiadania A. Świrszczyńskiej

pt. „ O Małgosi co się niczego nie bała” – zajęcia z plastyki w korelacji z mową

ojczystą w kl. I

5. Ziemia naszych marzeń – zajęcia dla klasy I

6. Redagowanie ogłoszenia – utrwalenie zasady pisowni wyrazów z „rz”(zajęcia z jęz.

polskiego w kl. VI)

7. Klasyfikowanie przedmiotów według jednej wspólnej własności - kolor ( zajęcia z

kształtowania pojęć matematycznych w kl. „0”)

8. Słuchanie muzyki. Dźwięki wysokie i niskie – zajęcia z muzyki w kl. I

9. Usprawnienia poszczególnych grup mięśni poprzez stosowanie odpowiednich

ćwiczeń – zajęcia w klasach najmłodszych

10. Szukamy ostatnich śladów zimy. Opowiadanie; wycieczka do parku /lasu/ -

zajęcia dla najmłodszych.

Ad.1.

Temat : Łączenie drewna - rodzaje, zastosowanie.

Cele:

- uczeń zna różne rodzaje połączeń elementów drewnianych;

- uczeń zna czynności wstępne przed łączeniem;

- uczeń potrafi zastosować odpowiednie połączenia w praktyce;

- uczeń zna zasady BHP;

- uczeń umie rozróżniać różne sposoby połączeń elementów drewnianych;

- uczeń umie przygotować stanowisko pracy do zajęć praktycznych;

- uczeń umie wykonać proste połączenie dwóch deseczek;

- uczeń umie bezpiecznie posługiwać się narzędziami do obróbki drewna;

- uczeń rozumie i pamięta regulamin w pracowni techniki;

- uczeń potrafi współpracować w grupie;

- uczeń potrafi precyzyjnie wykonać pracę;

- uczeń zwraca uwagę na estetykę przy pracy;

Metody stosowane na zajęciach techniki:

- metoda słowna ( opis, pogadanka )

- metoda pokazowa ( prezentacja na dyskietce, plansza )

- metoda praktycznego działania (łączenie elementów drewnianych przez klejenie,

zbijanie, wkręcanie, nakładanie )

Formy pracy:

- praca indywidualna;

- praca zbiorowa.

Środki dydaktyczne:

- plansza z zasadami poprawnego łączenia elementów drewnianych, dyskietka;

- proste narzędzia używane przy obróbce drewna;

- materiał potrzebny do pracy ( młotek, gwoździe, świder, wkręty, klej, dłuto,

deseczki);

- warsztaty (stanowisko do praktycznego wykonania zaplanowanej pracy)

Przebieg lekcji:

1. Zapoznanie uczniów z tematem lekcji.

2. Podział uczniów na grupy.

3. Utrwalenie wiadomości z ostatniej lekcji (rodzaje drewna i narzędzia do

obróbki drewna).

4. Przypomnienie zasad BHP.

5. Zapis tematu na tablicy.

6. Objaśnienie potrzeby poznania różnych sposobów łączenia drewna w różnych

sytuacjach.

7. Omówienie i podanie zasad poprawnego łączenia elementów drewnianych

( zastosowanie planszy )

- dokładne dopasowanie do siebie powierzchni na miejscach łączeń;

- dopasowanie drewna o podobnej twardości;

- łączenie odpowiednich stron /prawą z prawą/;

- zbliżony stopień wysuszenia drewna.

8.Omówienie poszczególnych rodzajów połączeń drewna:

- na nakładkę,

- na zakładkę,

- na kołki,

- krzyżowe

Uczniowie oglądają przykłady tych połączeń na dyskietce (prezentacja)

9. Utrwalenie nowo poznanych pojęć.

10.Wyjaśnienie wykorzystania sposobów połączenia drewna w życiu codziennym.

11. Przydział zadań dla każdej grupy.

12. Przypomnienie o przestrzeganiu zasad BHP podczas pracy.

13. Wykonanie zadań przez uczniów.

14. Kontrola i korygowanie prac uczniów.

15. Przypomnienie o zachowaniu ładu i porządku na stanowisku pracy; zachęcanie

do ostrożnego używania i poszanowania narzędzi.

16. Utrwalenie wiadomości / pytania kontrolne odnośnie sposobów i rodzajów

połączeń drewna /.

17. Sprawdzenie wykonanych prac; ocena.

Ad.2.

Temat : I ty możesz tworzyć piękno. Wykonanie serwetki pod nakrycie

haftem krzyżykowym (część I)

Zajęcia prowadzone z grupą dziewcząt należących do koła „Sprawne ręce”

Miejscem zajęć jest świetlica.

Metody: pokazowa, słowna, praktycznego działania.

Cele:

cel wychowawczy:

- estetyczne wykonanie haftu na materiale,

- zachęcanie do wykonywania robótek ręcznych w czasie wolnym,

- zachowanie ładu i porządku podczas pracy,

cel opiekuńczy:

- zapewnienie bezpiecznej i efektywnej pracy,

cel poznawczy:

- zapoznanie ze sposobem wykonania serwetki pod nakrycie haftem krzyżykowym,

cel kształcący:

- kształtowanie umiejętności opanowania i właściwego zastosowania zasad haftu

krzyżykowego,

- kształtowanie nawyku właściwego organizowania miejsca pracy,

- kształtowanie wrażliwości na piękno prac wykonanych ręcznie.

Forma: zbiorowa, indywidualna

Środki dydaktyczne: wzory ułożeń i właściwego wykonania krzyżyków na materiale /ilustracja 1,2/, wzory haftu na serwetkę /ilustracja 3/, dla każdego uczestnika – igły, nożyczki, centymetr krawiecki, materiał do haftu /płótno lniane o widocznych nitkach/, mulina w różnych kolorach, gotowa wyhaftowana serwetka.

Przebieg zajęcia:

1. Wstęp:

nauczycielka proponuje dzieciom wykonanie serwetek haftem krzyżykowym

wykończonych mereżką - pokaz.

2. Przypomnienie o podstawowych zasadach haftu krzyżykowego.

Krzyżykowe wzory cieszą się dużym powodzeniem wśród amatorów haftu. Za

pomocą nich można tworzyć piękne obrusy, serwety, widoczki itp. Jest to

technika dosyć łatwa i efektowna, lecz by osiągnąć prawdziwe mistrzostwo,

trzeba opanować zasady tego haftu - pokaz na planszach.

3. Przygotowanie materiałów oraz miejsc pracy.

4. Omówienie i wykonanie czynności wstępnych przed rozpoczęciem haftu.

Zasygnalizowanie o dalszych etapach pracy:

- omówienie etapów wykonania serwetki.

Należy wyciąć z płótna lnianego prostokąt o wymiarach 50 x 40 cm, następnie -

obrzucić na okrętkę cięte brzegi, a dopiero po wykonaniu tych czynności

można nanosić wzór haftu na materiał. Pozostałe czynności, do których będzie

należało wykonanie mereżki oraz podłożenie brzegów serwetki będą wykonane

na następnych spotkaniach.

5. Indywidualnie wycinanie z materiału formatu serwetki o podanych wymiarach,

a następnie obrzucenie ciętych brzegów.

6. Pokazanie i omówienie rozpoczęcia nanoszenia haftu na materiał:

- haft należy rozpocząć według wzoru, w lewym górnym rogu, 9 cm od lewego i

16 cm od górnego brzegu materiału. Wzór, który otrzymałyście to ¼ haftu. Na

każdą kolejną ćwiartkę należy obracać ten wzór o 90 stopni. Jeden krzyżyk

obejmuje 2 x 2 nitki tkaniny. Motywy należy haftować 2 nitkami muliny.

Każda wychowanka otrzymuje wzór z haftem ( ilustracja nr 3). Wszystkie

Omawiane czynności są demonstrowane przez wychowawcę.

7. Praca indywidualna wychowanek. Nauczyciel czuwa nad przebiegem pracy.

8. Czynności porządkowe i podsumowujące.

Zasygnalizowanie przez nauczyciela, że praca nad serwetką będzie kontynuowana

na dalszych naszych spotkaniach. Zachęcanie do wykonywania takich bądź

podobnych prac w czasie wolnym.

Ad.3.

Temat: Odmierzanie, cięcie łączenie kartonu i bibuły - słoneczny kapelusz .

Cele:

cel poznawczy – zapoznanie z techniką pracy do wykonania kapelusza;

cel kształcący - ćwiczenia w odmierzaniu, formowaniu i łączeniu papieru,

zapoznanie uczniów ze sposobem posługiwania się zszywaczem,

rozpoznawanie i sprawdzenie wytrzymałości, rozciąganie papieru,

formowanie ozdób na kapeluszu.

cel wychowawczy - wdrażanie do właściwej organizacji pracy, przestrzeganie ładu

i porządku oraz zasad bhp

Metody pracy: pokaz, działalność praktyczna

Forma pracy: indywidualna

Środki dydaktyczne: materiał – karton, kolorowa bibuła, narzędzia, przybory i

środki klejące - podkładka, ołówek, nożyczki, zszywacze, klej,

ściereczka do rąk, pomoce naukowe: ilustracje.

Przebieg lekcji:

I. Przedstawienie dzieciom ilustracji - słoneczny kapelusz;

- Co przedstawia ilustracja?

- Niedługo będą wakacje, dni upalne i słoneczne, pomyślcie, jak należy zabezpieczyć

głowy przed słońcem ?

- Co wam będzie potrzebne ?

- Wobec tego co proponujecie?

II Analiza zadania:

Przygotowałam dla was materiały, proszę je rozpoznać i nazwać.

- Jaką nazwę można dać tym materiałom?

- Czym różnią się od siebie i jakie cechy posiadają poszczególne materiały ?

(grubość, wygląd, kolor)

Spróbujcie je rozciągnąć w jednym i drugim kierunku; postarajcie się uformować

z nich kapelusz.

Znacie już materiały.

- Które z nich wybierzecie do wykonania poszczególnych części kapelusza?

- Jak odmierzymy pasek kartonu, aby pasował do obwodu głowy?

Propozycja i demonstracja przez dzieci.

- Jak zaznaczyć?

- Jak proponujecie połączyć ?

Dzieci podają różne rozwiązania.

- Które według was są najlepsze?

- O czym należy pamiętać przy łączeniu zszywaczem?

Pokaz łączenia zszywaczem, bezpieczny sposób posługiwania się narzędziem –

demonstracja nauczyciela.

- Ćwiczenia w posługiwaniu się zszywaczem (zszywanie małych kawałków kartonu)

III Projektowanie konstrukcji i wykonania.

- Zaproponujcie jak należy złożyć części kapelusza ?

- Jakie czynności kolejno wykonamy?

IV Przygotowanie rzeczowych warunków.

Każde dziecko weźmie pasek na kapelusz, odmierzy i dopasuje do wymiaru

głowy, połączy zszywaczem pamiętając o wcześniejszych naszych ustaleniach.

Nauczyciel kieruje pracą, pomaga, kontroluje.

- O czym teraz należy pomyśleć?

- Kiedy kapelusz będzie ładny ?

V. Wykonanie kapelusza.

Formowanie elementów z rozdanych materiałów,(zwrócenie uwagi na bhp), a

następnie łączenie ich przez zszywanie i sklejenie.

VI Sprawdzenie prac, ocena, wnioski.

Zaprezentowanie wszystkich kapeluszy na sznurku.

- Które kapelusze według was są najlepsze i dlaczego?

Wybór najładniejszych i ocena pracy.

- O czym będziemy pamiętać, wykonując następne prace ?

VII Zakończenie lekcji.

Uporządkowanie stanowisk, ułożenie narzędzi i pozostałych materiałów.

Ad.4.

Temat: Mój Straszek - różne techniki malarskie na podst. opowiadania

Anny Świrszczyńskiej pt. „O Małgosi co się niczego nie bała”.

Cele:

cel poznawczy – zapoznanie z nową techniką malarską (malowanie węglem

rysunkowym)

cel kształcący - kształtowanie osobowości dziecka poprzez rozumienie

konieczności zwalczania strachu; rozbudzanie wyobraźni dziecka;

budowanie poprawnych wypowiedzi dot. wyobrażeń dziecięcych.

cel wychowawczy - próby rozładowywania dziecięcych niepokojów w sposób

werbalny i naturalny.

Metody pracy: metoda praktyczno – zadaniowa, pogadanka, inscenizacja kukiełkowa

Formy pracy: zbiorowa, indywidualna

Pomoce dydaktyczne: parasol, rebus, sylaby, makieta do teatrzyku, kukiełki, ilustracje

zwierzątek i cyfry na patykach, cyferki do postawienia, kartki

na nazwy straszków, sznurek, spinacze, schemat kropel deszczu

różnego formatu papier szary, czarny, biały, serwetki bibułkowe

farby, kreda, węgiel rysunkowy, flamastry, klej.

Przebieg zajęcia:

1. Rozmowa nauczycielki z dziećmi o deszczowym dniu

- Muzyka deszczu ( wolno, szybko, spadające krople )

- Wprowadzenie pana Parasola, bajki pana Parasola

- Rebus sylabowy ( Odważna Małgosia - tytuł bajki pana Parasola )

2. Teatrzyk kukiełkowy „O Małgosi, co się niczego nie bała” Anny Świrszczyńskiej.

3. Pogadanka do treści teatrzyku.

- Wyłonienie się tematu prac plastycznych ( wyjaśnienie sposobu, metod pracy,

objaśnienie techniki malowania węglem rysunkowym)

4. Zabawa ruchowa związana z postaciami z teatrzyku z wykorzystaniem pomocy.

5. Praca indywidualna dzieci - wymyślanie imion dla straszków.

6. Podpisywanie imion straszków - wystawa prac.

7. Na zakończenie zajęć - pan Parasol odczytuje imiona straszków, zachęca dzieci

do inscenizowania baśni o Małgosi.

Ad.5

Temat : Ziemia naszych marzeń.

Cele:

cel poznawczy - ukazanie niebezpieczeństw zagrażających środowisku

przyrodniczemu w wyniku niewłaściwej gospodarki;

poszukiwanie przez dzieci możliwości zapobiegania

zagrożeniom;

cel kształcący - kształcenie umiejętności uogólniania pojęcia „dom”,

„ziemia”, połączone z globalnym czytaniem bitów metodą

G. Domana;

cel wychowawczy - rozumienie konieczności dbania o higienę układu nerwowego

poprzez różne formy wypoczynku (odpoczynek czynny);

uwrażliwianie dzieci na piękno świata przyrody poprzez

pogłębianie przeżyć dziecięcych.

Pomoce: - teatrzyk pudełkowy, ilustracje, makieta planety Ziemia –

globus przestrzenny z papieru, chmury, obręcze, materiał do

prac plastycznych, narzędzia.

Przebieg zajęć

1. Zagadka obrazkowa „Ziemia to nasz dom” - pod obrazem domu pociętego na

części ukryta jest ilustracja kuli ziemskiej z napisami do czytania: „ziemia”,

„dom”, „mieszkanie”;

- dzieci odkrywają po jednym elemencie domu i próbują odgadnąć co jest ukryte pod spodem. Po odgadnięciu nauczycielka odczytuje bity informacji;

- rozmowa z dziećmi na temat: dom ( mieszkanie człowieka, zwierząt);

- nazywanie mieszkań istot żyjących na planecie „Ziemia” ( blok, nora, dziupla, gniazdo itp.)

- uogólnienie wiadomości: jak nazywa się miejsce, gdzie wszyscy mieszkamy? (Ziemia)

2. Przedstawienie wiersza „Opowieść ziemi” z wykorzystaniem teatrzyku pudełkowego

lub ilustracji do treści.

Utrwalenie treści za pomocą pytań:

- jaka była ziemia dawno temu? (czysta)

- jaka jest teraz? (zanieczyszczona, zatruta)

- kto niszczy ziemię? (człowiek)

- w jaki sposób człowiek niszczy ziemię? ( wycinanie lasów, zanieczyszczanie rzek, spaliny z samochodów, dym z fabryk, niszczenie roślin, zwierząt)

3. Nauczycielka odkrywa dwie ilustracje: na jednej Ziemia uśmiechnięta, na drugiej

smutna, chora.

Rozmowa na temat treści ilustracji:

- dlaczego na tej ilustracji Ziemia jest uśmiechnięta?

- dlaczego na drugiej ilustracji Ziemia jest smutna?

4. Dzieci siedzą na dywanie, nauczycielka wtacza wielką, papierową, szarą kulę:

- rozmowa z dziećmi na temat ich wrażeń dotyczących takiej Ziemi;

- czy podoba wam się taka ziemia na której nie ma roślin, zwierząt i tego co

cieszy nasze oczy?

- czego brakuje na tej ziemi, aby była piękna?

- dziecięce marzenia (wypowiedzi dzieci);

- spróbujcie teraz urzeczywistnić swoje marzenia. Każde z was narysuje to, co

chciałoby widzieć na pięknej ziemi ( kwiaty, słońce, tęcze, las, itp.), wytniecie to, a

ja ozdobię ziemię, aby już nie była taka szara i smutna.

5. Zabawa ruchowa z piłką.

6. Praca przy stolikach.

7. Zakończenie: nauczycielka przyczepia prace dzieci do kuli ziemskiej;

- wspólne ozdabianie kuli, rozmowy o jej obecnym wyglądzie.

Ad.6

Temat : Redagowanie ogłoszenia - utrwalenie zasady pisowni wyrazów

z „rz”.

Cele:

cel poznawczy - uczenie się pisać ogłoszenia;

cel kształcący - utrwalenie zasady pisowni wyrazów a „rz”;

cel wychowawczy – pomoc innym lub radzenie sobie w różnych okolicznościach.

Środki dydaktyczne – kartki z wyrazami na „rz” i plansza rzeczowników

zakończonych na „erz” i „arz”.

Metody i formy pracy: praca zbiorowa w grupach - w formie pogadanki.

Przebieg lekcji

1. Nawiązanie do tematu - nauczycielka opowiada przygodę:

Gdy rano szłam do szkoły, spotkałam wiele roześmianych, rozgadanych dzieci. Niektóre biegły, inne szły powtarzając zadane lekcje. Jedne wypytywały o wyniki zadań matematycznych, inne opowiadały jak pisały wypracowanie z polskiego. Gdy już miałam skręcać na podwórko szkolne, usłyszałam płacz. To Jerzyk Brzeziński z trzeciej klasy płakał, bo zgubił skórzany woreczek. Pytałam - co w nim było? Opowiadał, że takie różne rzeczy jak to chłopcy noszą. A więc: grzebyk, kalendarz, kilka orzechów, kałamarz, rzeźbione pudełko, linijkę do mierzenia i rzemień. Pocieszyłam go, że może zguba się znajdzie, ale trzeba jakoś mu pomóc. Jak myślicie. Jak to zrobić?.

2. Dyskusja z której powinno wyniknąć, że należy napisać ogłoszenie.

3. Praca w grupach - redagowanie ogłoszenia.

- Zwracanie uwagi na interpunkcję i w jaki sposób piszemy ogłoszenie.

- Wybranie najładniejszej pracy.

Ogłoszenie

Jerzyk Brzeziński z trzeciej klasy zgubił skórzany woreczek. Miał w nim różne rzeczy: grzebyk, kałamarz, kilka orzechów, rzeźbione pudełko, linijkę do mierzenia, rzemień i kalendarz.

Jerzyk prosi uczciwego znalazcę o zwrot zguby.

Uczniowie kl. VI

Małkinia, dn……………

4. Przepisywanie treści ogłoszenia do zeszytów.

5. Analiza tekstu ogłoszenia; wyszukiwanie ciekawych ortograficznie wyrazów

np. zawierających „rz”; podkreślenie wyrazów z „rz”.

6. Wypisywanie wyżej wymienionych wyrazów w czterech różnych grupach:

- „rz” wymienne - Jerzyk, skórzany, mierzenia, trzeciej;

- „rz” po spółgłoskach - Brzeziński, trzeciej, grzebyk;

- „rz” w zakończeniach - kałamarz, kalendarz;

- „rz” niewymienne - orzechy, rzemień, rzeźbione, rzeczy.

Zaznaczyć, że mamy „rz” w zakończeniach wymiennych: /plansza/

stolarz - stolarski

kuśnierz – kuśnierski

tancerz - tancerka

Rzeczowniki zakończone na -arz, -erz niewymienne: /plansza/

- rzeczowniki rodzaju męskiego

-arz - lichtarz, ołtarz, kałamarz, kalendarz, korytarz;

-erz - perz, pęcherz, nietoperz, kołnierz, talerz;

- rzeczowniki rodzaju żeńskiego

-arz - twarz, potwarz;

-erz - macierz

7. Podsumowanie lekcji:

- powtórzenie zasady pisowni wyrazów z „rz”;

- przypomnienie sposobu układania ogłoszenia;

- zadanie pracy domowej:

napisać opowiadanie na dowolny temat z wyrazami z planszy.

Ad.7

Temat: Klasyfikowanie przedmiotów według jednej wspólnej własności –

kolor.

Cele:

cel poznawczy - poznanie dzieci z możliwością klasyfikowania przedmiotów do danej

grupy na podst. określonej cechy;

cel kształcący - kształcenie umiejętności rozróżniania kolorów; kształcenie orientacji,

pamięci, uwagi, logicznego myślenia;

cel wychowawczy – wdrażanie do podporządkowania się poleceniom nauczyciela i

prawidłowego zgłaszania się do odpowiedzi poprzez podniesienie

ręki.

Pomoce: sylwety biedronki, jaja, muchomora + kropki w odpowiednich kolorach;

kolorowe sztachetki, zabawki, które są w przedszkolu.

Przebieg:

1. Nauczycielka : /sylwety wiszą już na tablicy/ -

pewnego razu biedronkę, muchomora i indycze jajo spotkała bardzo smutna historia. Mianowicie pogubiły swoje kropki. Kropki pomieszały się i nie wiadomo, które są czyje. Dlatego dzisiaj waszym zadaniem będzie rozpoznać kropki i oddać je właścicielom.

a/ Raz biedronka bardzo miła

Swoje kropki gdzieś zgubiła

Były żółte - płacze biedronka

Nie chcę wyglądać tak jak stonka.

(Nauczycielka)

Kto podejdzie do tablicy i wybierze z tych kropek czarne kropki biedronki?

(Dziecko wybiera a nauczycielka przypina kropki biedronce)

b/ A indycze jajo płacze

Bez kropek brązowych nic nie znaczę.

I z rozpaczy aż się trzęsie

Że wygląda tak jak gęsie.

(Nauczycielka)

Kto odnajdzie brązowe kropki indyczego jaja?

c/ Muchomorem wesoło się bawił

I białe kropki gdzieś zostawił

No i z żalu zawstydzony

Cały zrobił się czerwony.

(Nauczycielka)

Kto odnajdzie białe kropki muchomora?

2. Przygotowałam dla was sztachetki, z których zbudujemy płotek dla kotka małego

i dużego.

* Proszę wybrać sztachetki małe brązowe i małe czerwone i zbudować z nich płotek

dla małego kotka.

* A teraz proszę zbudować płotek ze sztachetek dużych brązowych dla dużego

kotka.

* Proszę wybrać i przynieść do tablicy zabawki samochody z niebieskimi dachami.

* Proszę wybrać i przynieść do tablicy zabawki z żółtym elementem.

* Proszę wybrać i przynieść do tablicy kilka klocków zielonych, żółtych i czerwonych

* Proszę wybrać z tych klocków klocki żółte i ułożyć je na oddzielną gromadkę.

3 Podsumowanie zajęcia: nagroda dla najbardziej aktywnych – wręczenie emblematów.

1. Zabawa ruchowa z elementem biegu i przysiadu: dzielę dzieci na autobusy czerwone (szarfy czerwone) i niebieskie (szarfy niebieskie). Nauczycielka reguluje ruchem wskazując lizakiem o odpowiednim kolorze, które autobusy mogą jechać.

Autobusy jadą ulicami Warszawy uważnie, gdyż jest ślisko. Na przystanku stają (przysiad), czekają, aż ludzie wsiądą. Jadą dalej, o…… katastrofa - znów stają.

2. Bajka pt. „wilk i koźlęta”.

3. Zabawy w kącikach zainteresowań: zabawy tematyczne - w kucharkę, w policjanta i ruch drogowy; wdrażanie dzieci do zespołowej zabawy, do umiejętności podporządkowania się normom zabawy grupowej; reagowanie na polecenie nauczyciela; wdrażanie do poszanowania zabawek.

Ad.8

Temat: Słuchanie muzyki. Dźwięki wysokie i niskie.

Cele:

cel poznawczy - zaznajomienie z dźwiękami wysokimi i niskimi;

cel kształcący - kształcenie słuchu, uwagi, uwrażliwianie na piękno muzyki, kształcenie

poczucia rytmu;

cel wychowawczy – wdrażanie do posłuszeństwa nauczycielce, do podporządkowania

się wymogom i współżyciu w grupie.

Pomoce: rysunek z fotografią Malwinki; list napisany do dzieci; ubranie dla listonosza

szpilki, nożyczki.

1. Wprowadzenie przez nauczycielkę do sali listonosza (starszak).

- Dzieci kto was dziś odwiedził? Tak, listonosz. Co masz dla nas listonoszu? List.

Dziękujemy.

Zobaczymy od kogo jest list. Dzieci ze Szkoły Podstawowej w Ełku. Na odwrocie:

nadawca – Malwinka z krainy Muzyki.

Posłuchajcie.

Drogie Dzieci ! Nazywam się Malwinka. Mieszkam w krainie Muzyki. Chodzę do

pierwszej klasy. Przesyłam Wam fotografię ( wieszam fotografię na tablicy ).

Postanowiłam napisać do Was przy pomocy mamy, list . Czy chcecie się ze nną

bawić?

2. Oto pierwsze zadanie dla Was: czy wiecie jak chodzi słoń a jak wiewiórka --

posłuchajcie Pani zagra wam, a wy powiecie przy jakich dźwiękach może chodzić

słoń, a przy jakich wiewiórka? (Gram dźwięki wysokie i niskie).

- Kto powie, kiedy słyszał chodzącego słonia za pierwszym razem, czy za drugim?

Dźwięki niskie możemy porównać do chodzenia słonia, ponieważ słoń chodzi

ciężko i wolno, a dźwięki wysokie można porównać do chodzenia wiewiórki, która

biega szybko i zwinnie.

3. Drugie zadanie dla was od Malwinki: powiedzcie jak śpiewa mały piesek a jak

duży? Ja zagram, a wy odgadniecie, czy mały piesek śpiewał za pierwszym czy

drugim razem.

4. Malwinka chciałaby, abyście zaśpiewały jej piosenkę „Poszedł kotek na deszczyk”

5. Dzieci, musimy podziękować Malwince za list, zagadki. W jaki sposób chcecie jej

podziękować, a może prześlemy jej całuska? Proszę wszystkie dzieci przesyłają

Malwince całuski.

1. Zabawa ruchowa z elementem biegu:

- nauczycielka dzieli dzieci na dwie grupy -pieski duże i małe. Gdy dzieci usłyszą

niskie dźwięki - biegają pieski duże; gdy usłyszą wysokie - biegają pieski małe

2. Bajka pt. „Księżniczka na ziarnku grochu.

3. Piosenka pt. „Był sobie król”

I

Był sobie król, był sobie paź

i była też królewna,

żyli wśród róż, nie znali burz,

rzecz najzupełniej pełna.

II

Kochał ją król, kochał ją paź,

kochali ją oboje.

I ona też kochała ich

kochali się we troje.

III

Lecz smutny los, okrutna śmierć

w udziale im przypadła,

króla zjadł pies, pazia zjadł kot,

królewnę myszka zjadła.

IV

Lecz żeby ci nie było żal

dziecino ukochana,

z cukru był król, z piernika paź,

królewna z marcepana.

4. Powtórzenie wiersza „Ćwir, ćwir”.

5. Zabawa – bawimy się wszyscy razem.

6. Wdrażanie dzieci do umiejętnego korzystania z zabawek, dokładnego uprzątania

I ustawiania ich na to samo miejsce.

Ad.9

Temat: Usprawnianie poszczególnych grup mięśni poprzez stosowanie

odpowiednich ćwiczeń.

Cele:

cel kształcący: dostarczenie ustrojowi dziecięcemu bodźca rozwojowego; czuwanie

nad harmonijnym rozwojem ciała i korygowania

dysproporcji rozwojowych; wyrabianie poprawności ruchów.

cel wychowawczy: wdrażanie do indywidualnego uprawiania określonych form

ćwiczeń gimnastycznych; prawidłowe wykonywanie poleceń

nauczyciela.

Pomoce: duże piłki, małe piłeczki dla każdego dziecka, szarfy.

Przebieg

1. Marsz kołem – każde dziecko bierze z kosza piłeczkę.

2. Zabawa orientacyjno – porządkowa: Kto umie słuchać? Dzieci biegają i łapią rzucone w górę piłeczki. Na sygnał zatrzymują się natychmiast i jeśli któremu wytknęła się piłka z rąk, zostawia ją na ziemi, aż drugi sygnał pozwoli na ruch.

3. Ćwiczenie tułowia - skłon w przód – rozkrok. Piłka w prawej ręce, skłon w dół i toczenie piłki po podłodze z ręki do ręki. Wyprost.

4. Ćwiczenia mięśni grzbietu: leżenie przodem ze wsparciem na przedramionach. Toczenie piłki po podłodze z ręki do ręki, w lekkim skłonie tułowia w tył. Po kilku ruchach odpoczynek.

5. Zabawa na czworakach: Kotki bawią się piłeczkami. Dzieci w przysiadzie podpartym, przed każdym leży piłeczka. Dzieci – kotki toczą piłeczkę przed sobą i idą za nią na czworakach. Siadają skrzyżnie podnosząc piłkę w górę, aby pokazać, że nikt nie zgubił piłeczki.

6. Ćwiczenia równowagi: w staniu jednonóż przekładanie piłeczki z ręki do ręki

pod kolanem nogi wzniesionej ( po każdym przełożeniu przenieść ramiona w bok).

7. Rzuty: w staniu i siadzie swobodne rzuty piłki w górę i próba chwytu.

8. Podskoki: dzieci odbijają kilkakrotnie piłeczki od ziemi, potem podskakują obunóż w miejscu lub też w różnych kierunkach razem z piłkami.

9. Ćwiczenia stóp: siad skulny podparty (ręce oparte z tyłu o podłogę), piłeczka pod stopą. Toczenie piłeczki stopą aż do zupełnego wyprostu nogi w kolanie i przysuwanie jej do siebie. Ćwiczyć lewą i prawą stopą.

10. Marsz - włożenie piłek do kosza.

11. Zabawa „Dogoń piłkę”. Dzieci siedzą w kole, jedno dziecko poza kołem. Dzieci zaczynają podawać sobie piłkę i jednocześnie wyznaczone dziecko rozpoczyna bieg na czworakach poza jego obwodem. Kto pierwszy powróci na miejsce wybiegu - dziecko czy piłka?

12. Zabawa „Piłka w tunelu”. Siad w kole – rozdanie szarf czerwonych i niebieskich. Podział na cztery rzędy (czerwony i niebieski) stają w szerokim rozkroku, dokładnie siebie kryjąc, jedno od drugiego na odległość ramion. Pierwsze dziecko z każdego rzędu otrzymuje dużą piłkę i podaje ją następnemu aż do końca. Ten ostatni biegnie z piłką na czoło i jak najszybciej podaje znów piłkę do tunelu, aż piłka dojdzie do gracza, który rozpoczął wyścig. Wówczas on biegnie na czoło, podnosi piłkę w górę na znak, że skończył wyścig. Następnie znów dwa rzędy robią to samo. Potem z kolei, które wygrały.

13. Marsz w kole.

Ad.10

Temat: Szukamy ostatnich śladów zimy. Opowiadanie ; wycieczka do

parku.

Cele:

cel poznawczy: zapoznanie dzieci z nowym opowiadaniem;

poznanie z konsekwencjami zjawisk przyrodniczych ( ciepło -

rozpuszczanie śniegu i lodu itp.)

cel kształcący: kształcenie logicznego myślenia i umiejętności przewidywania

zdarzeń, spostrzegawczości, uwagi.

cel wychowawczy: uwrażliwianie na los bohatera opowiadania; prawidłowość

zachowania się na wycieczce.

Pomoce: ilustracje dzieci i kolejnych faz postaci bałwanka przedstawione

w formie historyjki obrazkowej.

1. Opowiadanie historii bałwanka z pokazywaniem kolejnych rysunków.

2. Krótka pogadanka na dany temat.

3.Dzieci wyszukują w należytej kolejności rysunki i układają je prawidłowo według

losów bohatera.

4. Wycieczka

Zabawa ruchowa elementem skłonów i wymachów rąk: dzieci lepią śnieżne kule

układają kule jedna na drugą, szukają kapelusza dla bałwanka, nakładają go, potem rzucają się wzajemnie śnieżkami.

Opowiadanie bajki pt. „Alibaba i 40 rozbójników”.